Tarihim tekerrürden ibaret bana teğet geçen her tarihi tekerrüre sürüklüyorum sanki

    Geçenlerde bir yazı okudum,hergün güzel yaklaşılan bir bardak su ile kötü konuşulan 1 bardak suyun moleküllerinde fark olduğunu.. Anlatılanlar doğru mudur, yanlış mıdır bilmiyorum, belki de hepsi ilgi çekmek içindir, ama kesinlikle inanmak istedim ikisinin molekülleri arasındaki farka. Vücudumuzun yaklaşık 60%´ının su olduğunu düşünürsek aynada kendimize yaklaşımımızın bizi direkt etkilediğine inanmak istedim, daha pozitif bir insan olmak için.

    Eğer pozitif düşünüp herkese ve kendime de öyle yaklaşabilirsem bazı şeyleri güzelleştirebilirim belki. En azından öyle umuyorum..Gülümseyerek konuşun. çünkü karşınızdakinin buhranları o kadar derin olabilir ki boy verseniz boğulursunuz...

     Dünyanın merkezinden uzaklaşın azıcık. ´bennnn´ dilinin yerine ´´bizzz´´dilini kullanın .. Benim mutlu olmak için basit sebeplerim var: henüz paketi açılmamış ali muhiddin hacı bekir lokumu gibi. yeni aldığım pofuduk domuz yastık gibi. ben sıradan biriyim belki... ya da hiçbi fikriniz yoktur. di mi ama? neşeli olmaya çalışmak da bişey ..Sürekli mutsuz olup mutluluk istediğini söylemek bi tür DENİZ BAYKAL´cılıktır. hatta sonuna İZM de ekleyebiliriz ,kendisi hep muhalefette olup hükümet olması teklifi gelince kaçar. Memnuniyet dışardan değil içerden gelir.bakalım memnun olmayı becerebilecek misiniz? ´entertain us´ kuşağı sizi.

     Neşeliyim, sizde neşeli ve mutlu olun dediysem de ´Hayatta her şeyi yaşa ve bunlardan tat al´ gibi basit ve şuursuz bir mantıktan öteye geçmeyen başlıklarla ve de kapalı algılarınızla gelmeyiniz. sığ sular beyni zehirler!

SERZENİŞ: İRONİK,MANİDAR, MÜSTEHCEN VE MÜSTEHZİ ARKADAŞLAR NE OLURSUNUZ BU YÖNDE İSTİKAMET ETMEYİNİZ VEYA BURADA MOLA
VERMEYİNİZ..BENİM İÇİN ÇOK GEREKSİZ VE ÖNEMSİZSİNİZ...SİZLERLE KARŞILAŞMAMAK DİLEĞİMLE....

Ne mi arıyorum? ne aramadığımı çok iyi biliyorum!!

Bu ara kendi kendime bunu diyorum: ´istemiyorum´. bazı insanları görmek istemiyorum mesela. bazılarını da duymak.bazılarının arkamdan abuk subuk konuşup sonra ´merhabaaa´´ demesini istemiyorum. çocuk çocuk davrananları istemiyorum.hırs hırs tırıs tipleri istemiyorum. ukalaları istemiyorum. 25 yaşına gelmiş master yaparken en temel kavramları bile bilmediği halde carcar edenleri de istemiyorum. en bi refah ülkelerinden gelip ´ay hadi isyan edelim´cilik oynayan kendini
bilmezleri de istemiyorum.boş konuşup her şeyi basitleştirdikten sonra kestirip atmayı afilli bi şi sananları da istemiyorum.

    Yalnızlık depresyonu değil bu,istemiyorum işte. daral geliyo. müdahale edicem. amaan öf. sıkıldım. bi gidin yani. evet bunu demem gerek. kibar bi şekilde. nasıl yapılır ki bu?

    Mesela,buhranlı insanları aramıyorum en kuvvetli iddiam bu. ottan sebeplere kafayı takıp odanızda saatler öldürebilme lüksünüz varsa, tabii ki kullanın. ama biçok insan o sırada hayat koşturmacası içinde, ekmek derdinde, ne bileyim mesela gökdelenin camlarını siliyo off...
Sürekli buhran karnı tok ve hatta sırtı pek  genç adamın işidir.bu konu tabii ki hayatın sillesini yemiş gençleri değil, bir şehirde belli bi gelir seviyesinde ve online yaşayan insanları kapsamaktadır. bana hindistandan örneklerle gelmeyiniz..

   Karizma imaj değil, doğal olduğu sanılan bi ışıktır. Kadınlar pişmiş kelleleri sevmez, erkek dediğin derin düşünücek.Erkekler bardaki sessiz hatunu şuh kahkahalı gevezeden daha ilginç bulacaktır. kopya: derin düşünmek ve sessizlik, intihar eşiğinde olmanız gerektiği anlamına gelmiyo. Entellektüellik neşesiz değildir. Entellektüeller karizmatik olacak diye bi kural yok. Bu izafi terimi (karizmayı) imaj olarak benimseyen arkadaşlar sizi de aramıyorum..

Birileri vardır, sizi salak yerine koyuyodur. ´salak değilim ben´ diye çırpınırsınız. Çabalarsınız. Salak değilsiniz siz,alnınızda enayi yazmıyo... ispatlamak istersiniz. pişman etmek, pişman olmamak. ´baak işte salak falan diilim ben gördün müüüü´ demek. o salak yerine koyan kişinin ´yanlışımı hoşgör abiii´ demesini istersiniz.boşa kürek çekmeyin basit konularla polemiğe girmemeyi öğrendim..kendini zeki sanıp beni salak durumuna düşürmeye çalışan zeka küpü entellektüeller sizi hiç mi hiç aramıyorum!!!

     Sokaklar Leyla ve Mecnunlarla dolup taşıyorken,Msn´de insanlar kayıp sevgilileri ile bağımlı yazışıyorken, Ne olur benle aşk hakkında sohbet etme! kendimi Greenwich gözlem evinde hissetirme! aşkı kesesinde taşıyan sempatik polyanalardansan hiç gelme! dentritlerimi meşgul etme !!!

    Aşkın müritleri,inananları ve değer yönelimli kavgaları,zat-i alimi ziyadesiyle yormuş durumda.. bir çemberin etrafında olmamak, kendim olmak, beni mutlu etmektedir.Buraya kadar yazımı iğreti, başka bir sıfata layık bulanlar ya da anlamayanlar gerisini ve berisini beş kez daha okumakla
mükâfatlandırılacaklardır. (anlamış olmayı tercih etseniz iyi olur) aslında anlamamak da iyi bişey Freud´da anlamamış olduğu insanları anlayabilmek için teori ve analizlerini geliştirmiş dimi ama..
Tünelin ucunda ışık var mı bilmek istiyorum sadece!...

    Erken gelen bahardan midir bilmem? sanki cemreler havaya ve topraga degilde bu birimdeki uyelerin aklina ve yuregine dusmus! icimde civamsi bir cokeltiyle dolasiyorken, kalbimi bir ceylan gibi, bir aslan parcalamisken ve o aci hala 'O'na hayranken ve hayatim agir aksak kagni gibi yalpalaya yalpalaya devam ederken 'aman ha' sefkatli masuk modunda gelmeyin...

  Ve gün be gün, ben seni düşünürüm, Sen benim herşeyimsin ey sevgili.
  Rüzgarlara ezberlettim türkülerimi, Ben hep uzaklara türkü yazarım
  Sılamsın, sevdamsın, sabır taşımsın Kalemim adından başka ad yazmaz
  Bu kütükte başka bir ad okunmaz Narına nuruna kurban olduğum,seven sevdiğinden asla yakınmaz..
  Ben sevda bölüğünde kıdemli bir askerim
  Terhis olsam gidecek bir yerim yok!Yüreğimden başka silah taşımam
  Bütün adresleri iptal ettim.Benim senden özge gerçek yarim yok.
  Sen benim herşeyimsin ey sevgili.. Ben rol gereği aşık değilim
  Deme bu garibin benimle işi ne… Aşkım beni teşhir eder, Sesim içime saklanır
  Aklanırsa adım, seninle aklanır.
  İstersen durmadan adres değiştir,
  Gözlerimi bağlasalar da bulurum seni!
  Ben, türkülerde tanıdım Fizan’ı, Yemen’i
  Anlasam ki sesim sesine değmiştir, Bütün gemileri yakar giderim.
  Bu bir taahhüttür; sına beni..
  En deli rüzgarların önüne sür, bulut-bulut, Bir yerde yanlış yaparsam adımı unut.
  Son kurşunu kendime sıkar giderim.
  Bir et kemik torbası değilim ben Bir hasar raporu değil yazdığım
  Bir aşk mektubudur ey sevgili, Kızıl-kıyametten önce…
  Ve görmek için bakmaya gerek yok..
  Her dilde güzeldir senin adın Meydanlar sarsılır sen ortaya çıkınca
  Yeter ki görecek göz, göz olsun.
  Velhasıl uzun sözlere hiç gerek yok Dil hicâbından lâl olmalı seni anarken
  Ey benim tabibim, tacidarım Gündönümüdür ben seni bekliyorum....

(hasan sağındık)

Sen yokken bir yanım eksik kalıyor...sanki o bir yanım param parca dört bir yana dagılmış ve canımı acıtıyor…Kocaman kucaklar acsam icimdeki sana olan özlemlerimle, gelirmisin..? Yoksa o koskoca boşluklarımı bırakırsın yine sarılmam icin..?

Seni sevmenin nasil bir şey oldugunu kimsecikler bilemez..yalnızca ben bilirim! Seni sevmek su gibi.. Seni sevmek ekmek gibi.. Seni sevmekle başlıyor hayat.. Herşey sen gibi..

Sen benim vazgecilmezim.. Sen benim olmazsa olmazım.. Sen benim herşeyim.. Sen olmayınca sonu olmayan dipsiz bir kör karanlıkta gibiyim.. Sen olmayınca her nefeste tekrar tekrar ölüyor gibiyim..

şu an yanımda olsaydın; uzun uzun sarılırdım boynuna, ellerim ellerini bırakmazdı, kitlendigim bakışlarına dalardi gözlerim, yaslardım başımı gögsüne, en uzun uykum olsun isterdim bu başında.. Son gecemde olsa razıyım yeterki bir kez dizinde….

şu an yanımda olsaydın; bana bakardın uzunca, bilirim. Başımı düşürürdüm sonra omuzuna..utanirdim, konuşamazdim.. Öyle savunmasiz bir hal kaplardı benligimi, şiir gibi büyürdü sevdam...

şu an yanımda olsaydın…ama yoksunki... uzaklardasın... Belkide ben gece yarısını dakikalar gecmişken, şuan sana yazarken…sen kim bilir derin uykularda ne rüyalar görüyorsundur.. Benide görüyormusun o rüyalarında hic? Rüyalarında görüpte uyandıgında “keşke rüya degilde gercek olsaydı” diyormusun? Sende beni, benim seni özledigim kadar özlüyormusun? Sensizligi düşünmek dahi beni kahrediyor..acıtıyor icimi.. Korkuyorum…cok korkuyorum..bir gün ya bırakıpta hayatımdan tamamen cıkarsan diye cok korkuyorum..ve biliyormusun sensizlik ölmek gibi..her nefeste tekrar tekrar ölmek gibi..

Bu gece yine özlemlerime sarıldım…ve suskunluguna aglıyorum.. Olurda bu gece ölürsem…

Keşke.. keşke şuan yanımda olsaydın.. Sımsıkı sarılıp beni hic bırakmayacagını söyleseydin.. O kadar ihtiyacım varki sana..biliyorum seninda bana cok ihtiyacın var.. Ne olur susma.. Ne olur uzaklaşma benden.. Sen benim yaşama sebebimsin!...

Sözlerin öldürdüğü ruhlar ; kurşunların öldürdüğü bedenlerden daha fazla...Acaba kaç ruhu öldürdü kelimelerimiz... Yada kaç kere öldü dirildi ruhlarımız ...

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Mantık nedir ? Aklımdakileri yaşamakmı?Ağlamak nedir? Gozden akan bir damla yaşmı? Sevmek nedir? Ağızdan çıkan iki güzel kelimemi? Gülmek nedir? Yüzümde değişen bir ifademi?
Yaşamak nedir ? Sadece nefes almakmı? Ölüm nedir ? Bedenimin yok olmasımı? Ayrılık nedir ? Sevdiklerimizin yanında hayatında olamamakmı? Soru işareti nedir ?Cevaplarında sonuna gelemiyecek bir şekilmi ?

Gerçek olan nedir ? Hiç bir şeyin gördüğümüz ve bildiğimiz gibi olmadığımı...

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Neden herkes kendisini değilde
Olmadıklarını oynamayı tercih ediyo..
? Masumiyetlik en ucuz maske olsa gerek kimsenin yüzünden çıkartmadığı yada çıkartmak istemediği ...

----------------------------------------------------------------------------------------------------

İnsanlar arsındaki en büyük kişisel yanılgı olmak istedikleriyle olamadıkları kişi arasındaki farkta yatıyo .. Kendileri olmayı istemezler çünkü gerçeklerden korkarlar? sahte kimliklerin arasında gerçek kimliğimizi koruyabilmek hayattaki en büyük başarı olsa gerek ...
iyiyi güzeli herkesin sevdiği dünyada kötüyü çirkini sevebilmekse imkansızlık..
Hata nerde acaba? Hayatların başkalarının isteğine göre yaşanmasındamı .. Kendi istediğimiz şekilde değilde istenilen şekilde yaşamaktamı? Hissettiklerimizi değilde mecburiyetlerimizi yaşamaktamı?

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Bana göre değer ve önem insanın kişiliğinde,dış görünüşünde veya yaptıklarında değildir...
Değerli olan istenilendir.Ben bir taşı istiyosam elmastan bile değerlidir..
Kimse kendini özel yada farklı görmesin...
Sen istendiğin kadar değerlisin... 

----------------------------------------------------------------------------------------------------

"Başkalarınında acılarını üzüntü ve sevinçlerini yüreğimde benimmiş gibi hissedip sahipleniyorum... Bu yüzden kendiminkileri unutup ayırt edemiyorum. Ruhum sanki içinizdekileri gören kendini göremeyen bir ayna...Bazen kendim değilde siz oluyorum...Kendi ruhumuda görebileceğim bir ayna varmı bilmiyorum." 

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Mutluluk hayat sokağınızın köşesinde karşılaşınca korkup kaçtığınız sonra pişman olup geri döndüğünüzde yerinde bulamadığınız bir olgumu olacak hep?birde o inanmadığınızı söylediğiniz korktuğunuz duygular var ya aslında en çok inanıpta bulamadıklarınız ...

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Hayat yaşadığımız halde söylenmemiş cümle gibi...Bir gün son bulduğunda o cümle söylenmiş olacak ve biz sonuna konulan nokta olacağız...Herşey bittiğini düşündüğümüz yerde yeniden devam ediyo..Son diye bir şey yok hep yeni başlangıçlar var bence

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Ancak başkalarının çizdiği çizgiden çıktığında gerçekliğin sesini duyabilirsin.

Yoldan çık... patikaya gir...

Yol önündeki değil, aklındaki çizgidir...

----------------------------------------------------------------------------------------------------

İnsanoğlu çok garip sonsuz bir ruhu sonu olan bir bedenin içine sıkıştırmışlar...Bu tıpkı gökyüzünü alıp cam kavanozun içine koymak gibi bir şey...

Peki ;
"Ölünce ruhlar nereye gider ?"
"Mum söndüğünde ışığı nereye gider?"

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Açık adresim yok, zahmetsiz büyümüşüm, hamurumda yalnızlık var, hikayeler, masallar, şiirler.. Hepsinden bir parça sıkıştırmışım da; bir benim hikayemi bulamamışım..

Korkmadan yürüyebilirim artık. Kendimden başka gidebileceğim adres yok nasılsa..

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Hem deli olduğumu düşünüyorum hemde milletin aklından şüphe ediyorum...
Gözlerinize baktığım zaman gördüğüm,boşluktan aşağı düşüyorum.

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Gerçek hayatta yaptıklarınızı romanlarda, hikayelerde, filmlerde bir başkasının yaptığını gördüğünüzde; sanki onları siz yapmamışçasına mağdur olandan yana olup sizi temsil edene kızıyorsunuz. Ne büyük çelişki?.

İmrenilecek halinizde yok değil. Siz, yanlışlarınızı bana göre çok kısa hayatınızda kolayca taşırken, ben doğruluğu sonsuza yakın taşımak zorundayım.

----------------------------------------------------------------------------------------------------

İnsan aldıklarına dikkat etmeli, harcadıklarınada.
Harcanması için kendisine sınırsız olarak verildiğini düşünülen Zaman 'ın aslında
Kişinin kendisi 'ni ipotek aldığınıda unutmamalı.

Aldığımız her yeni şey karşılığında,
Yaşadığımız her yeni gün için
Kendimizi harcıyoruz...

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Eskiden kendimden dışarıya bakardım gözyaşlarım gözkapaklarımdan dışarıya süzülürdü..Şimdi dışarıdan kendi içime bakıyorum gariptir ; Gözyaşlarım hep içime akıyor ...

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Seni özlemenin
Ne demek olduğunu sor bana,
Yetmiş iki dilde anlatabilirim
Kitabını yazabilirim sayfalarca.
Yalnızlığın rezilliğini
Kokuşmuşluğunu
Ve çıplaklığını da.
Ama hiç kimse
Kavuşmanın güzelliğini
Sormasın bana / anlatamam.
Ben sana hiç kavuşmadım ki...

Kısacası:
Tatmadım kavuşmayı / anlatamam.
Ama,
Seni özlemenin kitabını yazabilirim.
Anlatabilirim daldaki kuşa / topraktaki solucana.
Yokluğunda yıllardır
Özlemine dayanmayı öğrendim
Yokluğuna katlanmayı
Aşağılık avunmayı öğrendim nasılsa
Ustası oldum beklemenin
Tükenmek pahasına.

Ama hiç kimse / kavuşmayı,
İki derenin birbirine karışıp
Sarmaş dolaş aktığı yatağın yorgunluğunu
Sormasın bana ,anlatamam.
Çünkü seninle ben,
Ayrı kaynaktan doğmuş
Sularında hasretleri taşıyan
Başka denizlere koşan iki ırmağız.
Birbirimize uzak topraklarda tüketirken yılları
Aynamızda ayrı gökleri yansıtırız.
İşte onun için
İki dere nasıl karışır birbirine
Nasıl sığar iki nehir bir yatağa /bilmiyorum.
Seninle
Hiç aynı yatakta coşmadım ki!

Sen bana /yalnızca
Ve sadece
Kahpe sensizliği sor
Rezil beklemeyi , özlemeyi sor.
Tanrı şahidimdir
Kurda kuşa
Dağa taşa bile anlatabilirim.
Demem o ki uzaktaki yakınım:
Vuslatlara yabancıyım,
Ama,
Seni özlemenin kitabını yazabilirim.